Czyli przyjęcie do obliczenia odchyleń wielkości dowolnej innej, niż najbardziej prawdopodobna, da sumę ich drugich potęg (kwadratów) większą.
Z postulatu Legendre’a wynika, że najbardziej prawdopodobną wielkością z szeregu jednakowo dokładnych pomiarów jednej wielkości jest ich średnia zwykła. W przypadku pomiarów niejednakowo dokładnych postulat ten brzmi podobnie, stosuje się jednak do odchyleń równoważonych „wagami”, tj. wartość ma tym większą wagę im bardziej dokładny jest pomiar. W tym przypadku najbardziej prawdopodobną okazuje się wielkość zwana średnią ważoną. Gdy w zadaniu jest wiele niewiadomych, a nie są dostępne bezpośredniemu pomiarowi, muszą być obliczane jako funkcje wielu innych mierzonych wielkości. Wówczas do obliczeń stosuje się jeszcze bardziej rozwinięty aparat tej metody. Wsparta założeniem o rozkładzie błędów normalnym i nazywana w Polsce rachunkiem wyrównawczym, daje ona też liczbowo określone miary błędności wyników, jako ich tzw. błędy średnie (które są przybliżeniami teoretycznych wielkości statystycznych – odchyleń standardowych).