Wapienna budowa wyspy ułatwiła powstanie wielu jaskiń. Na wschodnim brzegu wyspy, pomiędzy wzgórzami Monte Tuoro i Tiberio, znajduje się obszar zwany Matermania od Grotta di Matermania. Tyberiusz zamienił ją w świątynię. Poświęcona była nimfom albo bogini płodności Cibele lub Mater Magna. Dawniej wewnątrz biło źródło, a ściany i sklepienie były wyłożone marmurem. W pobliżu znajduje się widoczna także z morza formacja skalna – Arco Nature (Łuk Naturalny). Najprawdopodobniej jest to pozostałość wejścia do nieistniejącej już groty skalnej. W pobliskiej zatoce znajdują się kolejne dwie groty: Biała (Grotta Bianca) i Grotta Meravigliosa. Mają wspólne wejście znajdujące się powyżej poziomu morza. Niżej położona jest Biała Grota. W dwóch misach groty miesza się woda morska i słodka (źródlana), stężenie zawartych w niej minerałów jest przyczyną białego zabarwienia wody, od którego pochodzi nazwa groty. Wyżej znajduje się wejście do Grotta Meravigliosa, w którym widoczny jest stalagmit zwany „Wykapaną Madonną”. Bogata szata naciekowa stalaktytów i stalagmitów, zmieniająca barwę w zależności od oświetlenia, czyni z niej miejsce chętnie odwiedzane przez turystów.