Franciszek Mikrut (ur. 10 stycznia 1912 w Wiewiórce, zm. 1 maja 2007 w Bydgoszczy) – polski lekkoatleta specjalizujący się w rzucie oszczepem.
Reprezentant Sokoła Koronowo (1927–1931), Warty Poznań (1932–1934), WKS Bydgoszcz (1936), Sokoła Bydgoszcz (1937–1938) i Sokoła Gdynia (1939). Jego pełny i właściwy rozwój został jednak zahamowany w następstwie silnej kontuzji ręki, doznanej w okresie przynależności do KS Warta PoznańKartki z historii sportu bydgoskiego sokolstwa, W.Kocon.
Startował również po II wojnie światowej w klubach: HKS Bydgoszcz (1945–1947), Gwardia Bydgoszcz (1949–1951) oraz Unia Świecie (1954).
Dwukrotny mistrz Polski (1931 i 1939), trzykrotny wicemistrz (1932, 1938 i 1946), a także brązowy medalista z 1945. Trzykrotny rekordzista Polski w rzucie oszczepem. W 1931 roku zajął 5. miejsce w corocznym plebiscycie „Przeglądu Sportowego”. Rekord życiowy: 63,27 m (Gdynia, 25 czerwca 1939 r.).
Jedenastokrotny reprezentant Polski w meczach międzypaństwowych w latach 1930–1938. W 1931 r. w meczu Polska-Węgry był drugi z wynikiem 59,16 m (rekord Polski). Odniósł zwycięstwo w spotkaniu Polska-Włochy z wynikiem 60,22 m (rekord Polski). W 1938 r. w meczu Niemcy-Polska był trzeci z wynikiem 57,41 m oraz drugi w meczu Rumunia-Polska z wynikiem 59,81 m.