Wystąpienia pierwotne i wtórne W teorii Russella ważne jest rozróżnienie na wystąpienia pierwotne i wtórne deskrypcji. Dotyczy ono tego, jaki zasięg ma deskrypcja w zdaniu złożonym.
Na przykład zdanie:
„Jerzy IV chciał wiedzieć, czy Scott był autorem Waverleya”
można rozumieć na dwa sposoby. Po pierwsze, może znaczyć, że Jerzy IV chciał wiedzieć, czy dokładnie jedna osoba napisała Waverleya i czy tą osobą był Scott. Po drugie, może znaczyć, że istnieje dokładnie jedna osoba, która napisała Waverleya, i Jerzy IV chciał wiedzieć o tej osobie, czy była Scottem.
Rozróżnienie to pomaga wyjaśniać pozorne paradoksy związane z podstawianiem wyrażeń współoznaczających, a także z wypowiedziami o przekonaniach, pytaniach i wiedzy.
Znaczenie epistemologiczne Russell wiązał analizę deskrypcji z rozróżnieniem między poznaniem przez bezpośrednie zapoznanie a poznaniem przez opis. Przykładowo, możemy formułować twierdzenia o środku masy Układu Słonecznego w określonym momencie, choć nie jesteśmy z nim bezpośrednio zapoznani. W tym sensie deskrypcje pozwalają mówić o przedmiotach, które są nam znane nie przez bezpośrednie doświadczenie, lecz przez określające je własności lub relacje.