Metylokatynon, metkatynon, efedron – organiczny związek chemiczny z grupy katynonów o działaniu stymulującym na ośrodkowy układ nerwowy. Powoduje uwalnianie katecholamin: dopaminy i noradrenaliny. Używany zwykle jako rekreacyjny psychostymulant, popularny w środowisku narkomanów. Podawany jest doustnie lub dożylnie. W Polsce znany jako metkat, kot i jeff, marcepan.
Od 1996 roku jest w Polsce sklasyfikowany jako substancja psychotropowa grupy I-P.
Historia Metylokatynon został otrzymany po raz pierwszy w 1909 roku na Uniwersytecie w Marburgu przez A. Goehringa. W latach trzydziestych i czterdziestych XX wieku w Związku Radzieckim używany był jako stosunkowo efektywny, choć podnoszący puls i ciśnienie lek przeciwdepresyjny pod nazwą Efedron (). Później został jednak wycofany z obrotu w całym ZSRR. Jest substancją psychostymulującą używaną na całym świecie, głównie na obszarze dawnego ZSRR (gdzie odnotowano przypadki śmiertelne w związku z jego nadużywaniem), lecz również w Polsce i Ameryce Północnej.