beta-blokery), w skrajnych przypadkach takie połączenie może doprowadzić do śmierci.
Przeciwwskazaniem względnym są również występujące zaburzenia psychotyczne typu schizofrenicznego.
Ryzyko zatrucia Metylokatynon jest stosunkowo mało szkodliwy jak na stymulant; nie jest metabolizowany do neurotoksycznych metabolitów jak metamfetamina, ani też nie powoduje tak silnej chęci ponownego zażycia jak kokaina. Jednak pojawia się inne ryzyko: roztwór metylokatynonu uzyskany po nieudolnym przeprowadzeniu reakcji (i użyciu nadmiaru utleniacza w stosunku do niedomiaru pseudoefedryny) może zawierać szkodliwe pozostałości po utleniaczach, np. związki manganu, co może prowadzić do zatrucia manganem (manganizmu) i toksycznego parkinsonizmu. Istnieje pojęcie „encefalopatii efedronowej” związanej z nagromadzeniem się manganu w OUN.
Nadużywanie Codzienne przyjmowanie metylokatynonu, podobnie jak i innych stymulantów noradrenergicznych, jest obciążeniem dla organizmu podobnym jak chroniczny stres.