Okres wczesny thumb|250px|Ziemie Jazygów jako „klin” między prowincjami rzymskimi Panonią i Dacją w początkach II w n.e. thumb|Jazygowie w II wieku n.e. We wczesnym okresie Jazygowie pozostawali wyraźnie w dobrych stosunkach z Rzymianami – zawarli widocznie z nimi układ, że będą służyć jako wojsko pomocnicze („auxiliare”). W latach 48–54 n.e. Jazygowie pojawiają się jako sprzymierzeńcy Wanniusza, wasala Imperium Rzymskiego, panującego nad Regnum Vannianum leżącym nad Dunajem. Po rozpadzie tego tworu zostali zaatakowani przez Lugiów i Hermundurów. Mimo że Jazygowie graniczyli z rzymską prowincją Panonią, w tym okresie do niej nie wkraczali – ich główna siła była skierowana przeciw Dakom, z którymi walczyli jako sprzymierzeńcy Rzymu w dackich wojnach Trajana w latach 85–88 i 101 n.e. Jednakże w 92 sarmaccy i germańscy wojownicy w 89 roku n.e. napadli na Panonię, z której jednak zostali wyparci. Najazdy powtórzyły się w 93, kiedy po pokonaniu Daków Jazygowie wtargnęli na obszar na południe od Dunaju i spustoszyli rzymską Mezję, lecz od tego czasu koalicja sarmacko-germańska przez kilkadziesiąt lat nie przekroczyła, umocnionego przez cesarza Domicjana, rzymskiego limesu w rejonie Dunaju.