prawie zawsze wzorem jest zdjęcie lub diapozytyw; tradycyjną kompozycję zastępuje wybrany wzór fotograficzny przenoszony przez projekcję na powierzchnię obrazu; specyficzne cechy indywidualnego warsztatu twórczego są całkowicie odrzucone; przedstawiany przedmiot jest ukazany precyzyjnie i zgodnie ze wzorem; tematy i motywy są czerpane z życia codziennego lub otoczenia artysty; fotografia nie jest traktowana jako środek pomocniczy, ale jako świadomie wybrana sytuacja wyjściowa dla przedstawienia obrazu.
Polscy przedstawiciele hiperrealizmu to Włodzimierz Kamiński i Andrzej Adam Sadowski.
Przypisy
!