Stanowisko archeologiczne w Wicinie położone jest na terenie należącym do wsi Wicina w województwie lubuskim, w powiecie żarskim, w gminie Jasień. Obejmuje ono osadę obronną pochodzącą z kręgu kultury łużyckiej z okresu halsztackiego.
Dzieje badań archeologicznych 250px|thumb|right|Bransoleta z brązu 250px|thumb|right|Figurka z brązu w kształcie zajączka 250px|thumb|right|Scytyjskie grociki strzał znalezione na terenie osady 250px|thumb|right|Rogowy młoteczek cyzelerski 250px|thumb|right|Jedyny odkryty w Polsce egzemplarz młota kowalskiego z okresu halsztackiego 250px|thumb|right|Kolie paciorków szklanych W literaturze archeologicznej pierwsze wzmianki o przypadkowych odkryciach na tym terenie ozdób z brązu pojawiają się w drugiej połowie XIX wieku. Pierwszą pracę na temat skarbu opublikował w 1927 roku niemiecki archeolog Carl Schuchhardt, który w poszukiwaniach dotarł na teren wschodnich Łużyc i w 1920 roku przeprowadził badania wykopaliskowe w Wicinie i Starosiedlu. Podczas badań mylnie rozpoznał wewnętrzną budowę wału oraz rozmieszczenie budynków w majdanie, których pozostałości, w postaci słupów, odkrył w sondażowych wykopach.