Edward był chorowitym dzieckiem. Niektórzy naukowcy uważają, że cierpiał na kiłę wrodzoną, inni, że na gruźlicę. Pierwszą poważną gorączkę książę Walii przeżył w wieku 4 lat. To skłoniło Henryka do kolejnych małżeństw w celu narodzin kolejnego. Jednakże trzy kolejne małżeństwa Henryka VIII nie przyniosły mu potomstwa. W późniejszych latach zdrowie Edwarda uległo poprawie, dopiero w 1552 zachorował na odrę, zaś rok później prawdopodobnie na gruźlicę, która stała się przyczyną jego śmierci.
Choroby Edwarda nie miały wpływu na jego edukację. Książę łatwo przyswajał sobie nowe wiadomości. Jego najważniejszymi nauczycielami byli Richard Cox (biskup Ely), John Cheke i Jean Belmain. Książę biegle władał łaciną, greką i francuskim. Żył w dobrych relacjach ze swoją macochą, Katarzyną Parr. Silna więź łączyła go również ze starszą siostrą Marią, córką Henryka VIII z pierwszego małżeństwa, i to pomimo różnic wyznaniowych, gdyż Maria była katoliczką, a Henryk VIII zadbał, by Edward został wychowany na protestanta.