Halina Franciszka Romualda Sembrat (ur. 14 maja 1908 w Krakowie, zm. 15 lutego 1974 w Londynie) – polska pianistka i kompozytorka.
Młodsza siostra Kazimierza Sembrata, córka Romualdy z domu Suchcitz i Franciszka, właściciela zakładu wychowawczego dla chłopców – uczniów szkół średnich w Krakowie. Uczęszczała do gimnazjum urszulanek i św. Jadwigi w Krakowie, gdzie uzyskała maturę w 1925. Potem do 1929 pobierała nauki w krakowskim konserwatorium, które ukończyła ze złotym medalem; jej nauczycielem był pianista Egon Petri. Dalsze studia muzyczne podjęła w Berlinie, gdzie u Artura Schnabla doskonaliła swój warsztat gry na fortepianie, a u Hugona Leichtentritta pobierała nauki teorii i kompozycji.
Koncertowała już w młodości (pierwszy występ miała w 1924 w Bielsku); w 1927 dała w Bielsku koncert Es-dur Ferenca Liszta, w 1929 w Polskim Radiu w Krakowie grała Liszta, Prokofjewa i Albéniza. W 1932 w konkursie radia krakowskiego otrzymała II nagrodę, a rok później – II dyplom w międzynarodowym konkursie w Wiedniu. Od 1932 do 1939 koncertowała w Krakowie, KrynicyW 1938 grała w koncercie charytatywnym "Pomoc Zimowa"., Warszawie, BerliniePo koncercie w sali Beethovena w 1934 nazywano ją "szopenistką pierwszej rangi";