Nazwa „wąż koci” odnosi się między innymi do sposobu, w jaki ten gatunek poluje: podkrada się ostrożnie do upatrzonej ofiary, wyrzuca przednią część ciała w nagłym skoku wbijając w nią zęby jadowe i trzyma tak długo, aż schwytane zwierzę zdechnie.
Rozród Samica składa jednorazowo 7–8 jaj.
Podgatunki W obrębie tego gatunku wyróżnia się siedem podgatunków: Telescopus fallax fallax (Bałkany, Malta, kilka wysp Morza Egejskiego, zachodnia i południowa Turcja) Telescopus fallax hoogstraali (Płw. Synaj, pustynia Negev w Izraelu) Telescopus fallax iberus (wschodnia Turcja, północny Iran, południowa Rosja) Telescopus fallax intermedius (wyspa Antikithiara) Telescopus fallax multisquamatus (wyspa Kufonesi) Telescopus fallax pallidus (Kreta i kilka innych sąsiednich wysp Morza Egejskiego) Telescopus fallax syriacus (południowa Turcja, Syria, Liban, północny Izrael)
Część badaczy wyróżnia jeszcze Telescopus fallax cyprianus (na Cyprze) i Telescopus fallax rhodicus (na Rodos).
Przypisy
Bibliografia Gruber U. (1989) – Die Schlangen Europas und rund ums Mittelmeer.- Kosmos, Stuttgart, 248 pp.
Arnold E.N., Burton J. A. (1992) – A Field Guide to the Reptiles and Amphibians of Britain and Europe.- Collins, London, 272 pp.
Trutnau L. (1981) – Schlangen im Terrarium, Band 2: Giftschlagen.