W 1875 roku, na własne życzenie przeszedł do pracy sądowniczej. Przybył do Płocka jako sędzia sądu okręgowego. Popadł w konflikt z miejscowym oddziałem żandarmerii ponieważ wraz z innymi pracownikami sądu wysłał kondolencje rodzinie zmarłego radykalnego pisarza i poety Nikołaja Niekrasowa.

W 1880 roku został przeniesiony do Warszawy, gdzie został sędzią pokoju pierwszego cyrkułu. Zajmowane stanowisko pozwoliło mu na wypełnianie roli łącznika między środowiskami rewolucyjnymi w armii rosyjskiej stacjonującej w Królestwie kongresowym a działaczami ruchu Narodnaja Wola w Rosji. Poprzez sędziego pokoju Michaiła Dobrowolskiego, wraz z żoną Natalią Poll nawiązał współpracę z Socjalno-Rewolucyjną Partią „Proletariat”. Od 1883 jego mieszkanie służyło jako lokal partyjny.

W jego mieszkaniu znajdowały się sekretariat i archiwum partiiIrena Koberdowa, „Socjalno-Rewolucyjna Partia Proletariat, Książka i Wiedza Warszawa 1981. Z ramienia Komitetu Centralnego założył kółko rewolucyjne wśród oficerów twierdzy modlińskiej. Był autorem „Odezwy do oficerów”, oraz artykułu w 5 numerze pisma „Proletaryat”.