Wilgotne wrzosowisko bażynowe (Vaccinio uliginosi-Empetretum nigri) – syntakson w randze zespołu budowany przez krzewinki wrzosowiskowe i psammofity w zagłębieniach między wydmami. Należy do klasy Nardo-Callunetea.
Charakterystyka Niewielkie płaty wrzosowiska pokrywającego rozległe misy deflacyjne. Siedlisko o kwaśnych, podmokłych glebach z cienką warstwą próchnicy. Budowane przez krzewinki – wrzos zwyczajny, bażynę czarną, wierzbę płożącą piaskową, borówkę bagienną, rzadziej wrzosiec bagienny oraz sit bałtycki, turzycę piaskową, rosiczkę okrągłolistną. Drzewa (sosna zwyczajna, brzoza brodawkowata, brzoza omszona) występują rzadko. Liczne mchy, np. płonnik pospolity i borześlad zwisły.
Zbiorowisko w sukcesji ekologicznej stopniowo zarasta borem bażynowym.
Występowanie Na wybrzeżach morskich. W Polsce na wybrzeżu Bałtyku.
Charakterystyczna kombinacja gatunków
ChAss. : sit drobny (Juncus bulbosus)
DAss. : borówka bagienna (Vaccinium uliginosum), rosiczka okrągłolistna (Drosera rotundifolia), Gymnocolea inflata
ChAll. : bażyna czarna typowa (Empetrum nigrum ssp. nigrum)