Jerzy Bytnerowicz (ur. 5 stycznia 1919 w Poznaniu, zm. 4 stycznia 2002 w Słupsku) – słupski pionier, organizator administracji państwowej i gospodarczej oraz życia kulturalnego w Słupsku. Honorowy Obywatel Miasta Słupska od 1994.
Życiorys Do Słupska przybył w 1945. Już w pierwszych dniach pobytu w mieście rozpoczął organizowanie samorządu mieszkańców. Przygotowany przez niego model został upowszechniony w całej Polsce. W latach czterdziestych XX wieku był koordynatorem Zakładu Odgruzowywania Miasta, a następnie sekretarzem Społecznego Komitetu Odbudowy Stolicy i Kraju (przyczynił się do odrestaurowania trzech ważnych obiektów: Zamku Książąt Pomorskich, Nowej Bramy i Teatru Dramatycznego). Dzięki niemu w latach powojennych zawiązała się współpraca między Słupskiem a Łodzią.
Z jego inicjatywy w 1964 powołano Słupskie Towarzystwo Społeczno-Kulturalne (STSK), w którym pełnił funkcję wiceprezesa, o od 1983 prezesa. W 1967 został przewodniczącym Zespołu Organizacyjnego, który w ramach STSK zorganizował Festiwal Pianistyki Polskiej (największa impreza muzyczna o charakterze ogólnopolskim w regionie słupskim). Ponadto Bytnerowicz był współorganizatorem Festiwalu Muzyki Organowej i Kameralnej, Słupskich Koncertów Kameralnych, Oddziału Polskiego Towarzystwa Historycznego w Słupsku.