Głuptak maskowy (Sula dactylatra) – gatunek dużego ptaka morskiego z rodziny głuptaków (Sulidae). Występuje głównie na tropikalnych wodach oceanów. Nie jest zagrożony.
Systematyka Gatunek ten po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1831 roku René Lesson. Autor nadał mu nazwę Sula dactylatra (która obowiązuje do tej pory), a jako miejsce typowe wskazał Wyspę Wniebowstąpienia. Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny (IOC) wyróżnia 4 podgatunki S. dactylatra: S. dactylatra dactylatra R. Lesson, 1831 S. dactylatra melanops Hartlaub, 1859 S. dactylatra tasmani van Tets, Meredith, Fullagar & P.M. Davidson, 1988 S. dactylatra personata Gould, 1846 Opisano też nieuznawane obecnie podgatunki: fullagari (zsynonimizowany z S. d. tasmani), bedouti i californica (zsynonimizowane z S. d. personata). Za podgatunek głuptaka maskowego był dawniej uznawany głuptak galapagoski (Sula granti) traktowany obecnie jako osobny gatunek. Niektórzy autorzy sugerują podniesienie S. d. tasmani do rangi gatunku.
Występowanie Obszary lęgowe ma na wyspach w strefach tropikalnych i subtropikalnych Oceanu Atlantyckiego (bez wschodniej części), Spokojnego i Indyjskiego. Poza okresem lęgowym rozprzestrzenienie ptaków nie jest jeszcze dobrze poznane.