George Lansbury (ur. 21 lutego 1859 w Halesworth, zm. 7 maja 1940 w Londynie) – brytyjski polityk, członek Partii Pracy, minister w drugim rządzie Ramsaya MacDonalda.
Początkowo związany był z Partią Liberalną. W 1886 r. był członkiem sztabu wyborczego Samuela Montagu w wyborach powszechnych 1886 r. oraz Jane'a Cobdena w wyborach do rady hrabstwa Londynu w 1889 r. Kiedy w tym samym roku Narodowa Federacja Liberalna odrzuciła jego propozycję wprowadzenia 8-godzinnego dnia pracy, Lansbury przyłączył się do National Union of Municipal and General Workers. W 1892 r. wystąpił z Partii Liberalnej i przeszedł do Federacji Socjaldemokratycznej (SDF). Był założycielem oddziału federacji w Bow and Bromley.
Lansbury dwukrotnie bez powodzenia kandydował z ramienia SDF w wyborach parlamentarnych. W 1903 r. wstąpił do Niezależnej Partii Pracy. W 1910 r. został wybrany do Izby Gmin z okręgu Bow and Bromley. Dwa lata później wziął udział w sporze z rządem na tle równouprawnienia kobiet. W październiku 1912 r. zrezygnował z mandatu parlamentarnego, by zwrócić uwagę na położenie przetrzymywanych w więzieniach sufrażystek. Wystartował w rozpisanych wówczas w wyborach uzupełniających mając poparcie Women’s Social and Political Union, ale wybory te przegrał i na 10 lat znalazł się poza parlamentem.