thumb|Bramy i dzielnice Jerozolimy Brama Jafy (hebr.: שער יפו, Sza'ar Jafo; arab.: باب الخليل, Bab al-Chalil) – główna brama wejściowa do Starego Miasta Jerozolimy. Jest to jedna z ośmiu bram w murach miejskich. Rozdziela ona wewnątrz Starego Miasta Dzielnicy Chrześcijańskiej na północy od Dzielnicy Ormiańskiej na południu.
Brama jest nazywana bramą do Jafy, ponieważ w przeszłości zaczynała się za nią droga prowadząca do starożytnego portu morskiego Jafa.
Historia left|thumb|Brama Jafy około 1908 r. Brama została wybudowana w 1588 jako brama zygzakowata. Jest ona silnie ufortyfikowana i dodatkowo broniona przez Cytadelę Dawida.
Stara legenda głosiła, że każdy zdobywca Jerozolimy wjedzie do miasta właśnie przez Bramę Jafy. Z tego właśnie powodu, władze tureckie nakazały w 1898 wybicie otworu w murach miejskich na południe od Bramy Jafy. Przez ten nowy otwór do Jerozolimy wjechał cesarz niemiecki Wilhelm II.
W 1908 obok bramy wybudowano wieżę zegarową, która służyła wszystkim żyjącym w okolicy mieszkańcom. Wieża przetrwała jedynie 10 lat, gdyż w 1917 została zburzona przez Brytyjczyków.