Po niedługim czasie artysta stał się trubadurem ulicznic i rzezimieszków. W żargonie paryskich przedmieść, argot, śpiewał pełne współczucia pieśni o upokarzanych biedakach, żołnierzach z kompanii karnych, prostytutkach, tułaczach. Jednocześnie pełne gniewu słowa kierował przeciwko mieszczańskiej publiczności. Występował w słynnym czerwonym szalu i czarnym kapeluszu, co zainspirowało Henriego de Toulouse-Lautreca do stworzenia plakatu promującego występ Bruanta właśnie w jego tradycyjnym ubiorze. Wraz z rozwijającym się talentem szybko stał się jedną z gwiazd Montmartre. Wówczas przyjął on przydomek artystyczny Aristide Bruant.
W 1885 roku otworzył własny klub działający pod nazwą "Le Mirliton", w którym odgrywał role właściciela jak i sporadycznie występował w nim jako piosenkarz. Jako znany mistrz ceremonii był często zapraszany na liczne bankiety w których występował jako komediant.
Zmarł w 1925 roku w Paryżu w wieku 74 lat. Jego ciało skremowano i pochowano na cmentarzu niedaleko rodzinnego Courtenay.
Linki zewnętrzne Strona poświęcona artyście
Kategoria:Urodzeni w 1851 Kategoria:Zmarli w 1925 Kategoria:Francuscy wokaliści Kategoria:Montmartre