mieszkańców – naczelnik miasta, w dzielnicy miasta – naczelnik dzielnicy, w gminie – naczelnik gminy, w mieście i gminie, w których działa wspólna rada narodowa – naczelnik miasta i gminy przy czym: Wojewodę i prezydenta miasta powołuje Prezes Rady Ministrów po zaopiniowaniu kandydata przez właściwą radę narodową. Naczelnika miasta, gminy, miasta i gminy oraz dzielnicy powołuje terenowy organ administracji państwowej stopnia wojewódzkiego, po zaopiniowaniu kandydata przez właściwą radę narodową
1983 Ustawa z dnia 20 lipca 1983 r. o systemie rad narodowych i samorządu terytorialnego () nadała radom narodowym (fasadową) rangę przedstawicielskich organów władzy państwowej, organów samorządu społecznego oraz organów samorządu terytorialnego.
Realną władzę sprawować miały „terenowe organy administracji państwowej”, które były „organami wykonawczymi i zarządzającymi rad narodowych”, działającymi „w ramach ich właściwości terytorialnej”.
Art.