Medal Lotniczy – polskie odznaczenie wojskowe.
Medal Lotniczy został ustanowiony dekretem Prezydenta RP na Uchodźstwie w Londynie w dniu 3 lipca 1945 rokuDekret Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 3 lipca 1945 r. o Medalu Lotniczym (Dz.U. z 1945 r. Nr 9, poz. 27). Był nadawany wyłącznie żołnierzom Polskich Sił Powietrznych na Zachodzie za czyny dokonane w II wojnie światowej.
Historia Medal Lotniczy mógł być nadany: za dokonany w czasie wojny czyn przynoszący szczególną korzyści lotnictwu, a wykraczający poza normalne obowiązki za szczególnie sumienną służbę w czasie wojny. Warunkiem nadania medalu za szczególnie sumienne pełnienie służby były: przy pierwszym nadaniu – za szczególnie sumienną służbę bez przerwy przez 6 miesięcy w jednostce bojowej lub przez okres 1 roku w innej jednostce Sił Powietrznych przy kolejnych nadaniach – w podwójnych okresach służby przewidzianych dla pierwszego nadania.
Medal mógł być nadany czterokrotnie, przy czym liczył się okres służby od 1 września 1939 roku. Medal był nadawany przez Prezydenta RP na Uchodźstwie oraz upoważnionego przez niego Naczelnego Wodza – po wysłuchaniu opinii Dowódcy Sił Powietrznych.
Przyznany został łącznie 4434 razy.