thumb|Medal za Warszawę Medal za Warszawę 1939–1945 – polskie państwowe odznaczenie wojskowe.
Historia Medal za Warszawę 1939–1945 został ustanowiony dekretem Rady Ministrów z dnia 21 listopada 1945 roku: „w celu upamiętnienia bohaterskiej historii Warszawy w wojnie z hitlerowskim najeźdźcą, historii żołnierza, który bronił Stolicy we wrześniu 1939 roku, walczył nieugięcie w okresie okupacji i ginął ofiarnie w tragicznym powstaniu, a także celem upamiętnienia zwycięskiego wyzwolenia Warszawy przez Odrodzone Wojsko Polskie w sojuszu z Armią Czerwoną oraz celem nagrodzenia uczestników tych walk o Stolicę”Art. 1 Dekretu z dnia 26 października 1945 r. o ustanowieniu „Medalu za Warszawę” ().
Medal był nadawany jednorazowo osobom biorącym czynny udział w obronie Warszawy w 1939 roku, uczestnikom walk ruchu oporu w latach 1939–1945, uczestnikom powstania warszawskiego i żołnierzom biorącym udział w wyzwoleniu Warszawy w styczniu 1945 roku. Nadawał go Minister Obrony Narodowej w imieniu Krajowej Rady Narodowej.