Zachowały się także zapisy w historycznych księgach podatkowych. W 1475 wieś wymieniona została wśród wsi zalegających z podatkami królewskimi. W 1508 miał miejsce pobór od 4 półłanków. W 1563 pobrano podatki od 3,5 łana, jednego łana sołeckiego, jednego łana wolnego, karczmy dorocznej. W latach 1564-1565 Radojewo należące do klasztoru w Owieńskach zapłaciło „do zamku poznańskiego” od 3,5 łana po dwa grosze, 3 wiertełe żyta, jeden wiertel pszenicy i jedną ćwiertnię owsa. W 1580 miał miejsce pobór od 3,5 łana. W 1628 odnotowano, że w Radojewie było niegdyś 12 łanów, a obecnie został jeden kmieć, który płacił plebanowi w Owieńskach jako meszne 3 korce dwojakiego ziarna (zapewne żyta i owsa). Z folwarku natomiast płacono kiedyś po 12 miar (łac. „metreta”) pszenicy i owsa, obecnie nie więcej niż połowę tego.
Wieś duchowna Radujewo, własność Klasztoru Cysterek w Owińskach pod koniec XVI wieku leżała w powiecie poznańskim województwa poznańskiego w Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Wskutek II rozbioru Polski w 1793, miejscowość przeszła pod władanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskimAtlas historyczny Polski. Wielkopolska w drugiej połowie XVI wieku. Część II. Komentarz. Indeksy, Warszawa 2017, s.