źrenica nie rozszerza się w ciemności niedobarwliwa różnobarwność tęczówek (ta po stronie zespołu Hornera jest jaśniejsza, objaw może być obserwowany, jeśli zmiana jest wrodzona lub długotrwała) źrenica bardzo wolno się rozszerza.
Enoftalmia
W zespole Hornera klasycznie opisywana jest także tak zwana enoftalmia (łac. enophthalmus), czyli zapadnięcie gałki ocznej do oczodołu — jednakże jest ona tylko pozorna, gdyż u osób dotkniętych niniejszym zespołem, pomiar odległości między bocznym kątem oka a wierzchołkiem rogówki, mieści się właściwie w granicach normy. Złudzenie enophthalmusa wynika z zawężenia szpary powiekowej w wyniku porażenia mięśni tarczkowych górnych i dolnych.
Związek z guzami
Jednym z guzów uciskających nerw współczulny jest guz Pancoasta, dla którego zespół Hornera jest objawem charakterystycznym. Dochodzi wtedy do zaniku aktywności współczulnej w obszarze unerwianym przez pień współczulny i wystąpienia wymienionych wyżej objawów ocznych, a także dodatkowych:
anhidrosis – upośledzenie wydzielania potu na części twarzy po zajętej stronie; vasodilatatio – rozkurcz mięśniówki naczyń skórnych skutkujący ich rozszerzeniem.
Inne
Inne objawy to pozorny wytrzeszcz, przejściowe obniżenie ciśnienia w gałce ocznej, zmiany w składzie łez.
Zobacz też Zespół Wallenberga
Przypisy
Linki zewnętrzne Horner Syndrome w serwisie eMedicine
Kategoria:Choroby układu nerwowego Kategoria:Zespoły chorobowe