thumb|Friedrich Bernhard Werner, Kościół i klasztor franciszkański w Opolu thumb|Friedrich Bernhard Werner, Majątek Chorula koło Gogolina Friedrich Bernhard Werner, właśc. Friedrich Bernhard Wernher (ur. 28 stycznia 1690 w Topoli koło Kamieńca Ząbkowickiego, zm. 20 kwietnia 1776 we Wrocławiu) – śląski rysownik.
Życiorys Był synem Melchiora Wernera, bezrolnego chałupnika i jego żony Barbary Morawitz. Rodzice nadali mu imiona na cześć Friedricha Steinera, zmarłego w 1681 r. opata kamienieckiego, i św. Bernarda z Clairvaux, patrona zakonu cystersów. Friedrich Bernhard kształcił się w kolegium jezuickim w Nysie razem z późniejszym opatem klasztorów w Kamieńcu Ząbkowickim i Lubiążu Tobiaszem Stusche. Werner sam określił się mianem "dziecko zakonu z Kamenz" (niem. „Camenzisches Stiftskind”) w inskrypcji na miedzianej płycie, co sugeruje jego powiązanie z Kamieńcem Ząbkowickim i okolicą. Wkrótce porzucił naukę i zaciągnął się do wojska. Nie wytrzymał jednak w armii zbyt długo i opuścił swój regiment, udając się na siedmioletnią wędrówkę po Europie. W 1718 powrócił w rodzinne strony, gdzie 18 października tego roku ożenił się w Bardzie z córką ząbkowickiego mieszczanina, Marią Eleonorą Teresą Kirchpitter. W latach 1726–1727 był kancelistą u biskupa wrocławskiego Franza Ludwiga von Neuburg.