Zygmunt Franciszek Szczotkowski (ur. w Warszawie, zm. 9 lutego 1943 w Bieżanowie) – inżynier górnik, pierwszy polski dyrektor Kopalni Węgla Kamiennego Janina. thumb|left|Zygmunt Szczotkowski w roku 1905 thumb|left|kopalnia w Libiążu w 1930, na pierwszym planie służbowy dom dyr. Szczotkowskiego
Życiorys Syn Stefana-Wincentego Andrzeja (ur. 1 lutego 1843 we dworze Stefanpole k. Rybiniszek), z rodziny dawnych inflanckich ziemian h. Łodzia, urzędnika kolei żelaznych i rezydenta majątku rodzinnego Stefanowo k. Włocławka oraz Marii Filomeny z domu Kolbe (ur. 1849 we Włocławku, zm. 21 lutego 1931 w Libiążu). Stefan Szczotkowski jako młody mężczyzna wspomagał wraz z matką powstańców styczniowych, za co Szczotkowscy ukarani zostali utratą majątku w Inflantach, a on sam zesłany został (podobnie jak jego matka) w 1864 w głąb Rosji; w 1867 przyjechał do Warszawy i tu się ożenił. Wkrótce zachorował na gruźlicę i zmarł, kiedy jego syn Zygmunt Franciszek miał dwa lata.
thumb|240px|Telegram nadany przez Zygmunta Szczotkowskiego do matki po zdanym egzaminie końcowym w Leoben. Do szkoły Zygmunt uczęszczał najpierw we Włocławku, później matka zdecydowała przenieść się z nim do Warszawy, gdzie zdał w 1896 maturę w gimnazjum realnym.