jednakże w co drugim zadaniu nagrodą była „nietykalność”. Drużyna, która jej nie zdobyła, brała udział w tzw. radzie wyspy, w czasie której przeprowadzano eliminacje. W dalszej fazie gry, gdy pozostało w niej dziesięciu zawodników, drużyny zostały połączone (i powstało plemię niebieskie). Utrzymano wtedy schemat: konkurencja o nagrodę – konkurencja o nietykalność – rada wyspy, przy czym nagrody mogło zdobyć wielu uczestników, o immunitet gracze walczyli indywidualnie, a w radzie wyspy udział brali wszyscy.
W czasie rad wyspy prowadzący omawiał z uczestnikami bieżące konflikty między członkami plemienia, trudności w życiu na wyspie oraz przyczyny niepowodzenia w czasie zadań. Rady wyspy kończyły się eliminacją jednego zawodnika. Z gry odpadał ten zawodnik, na którego zagłosowało najwięcej członków plemienia. Zawodnicy oddawali głosy anonimowo, podchodząc do odległej o kilkanaście metrów urny i zapisując na kawałku papieru imię zawodnika, którego chcieli wyeliminować (i krótko uzasadniając swój wybór do kamery), choć, w przeciwieństwie do np. programu Big Brother, regulamin zezwalał na rozmowy na temat eliminacji.