Konferencja w Wannsee jest często mylnie uznawana za moment podjęcia decyzji o wymordowaniu Żydów. Tymczasem jej znaczenie było stosunkowo niewielkie – uznanie RSHA za główny organ realizujący ostateczne rozwiązanie i doprecyzowanie kwestii „mischlingów”. Masowe mordy ludności żydowskiej dokonywane przez Einsatzgruppen rozpoczęły się w sierpniu 1941 roku po ataku na ZSRR. Od 1 listopada 1941 roku trwała już budowa pierwszego obozu ze stacjonarnymi komorami gazowymi w Bełżcu, a od grudnia 1941 trwały mordy Żydów z wykorzystaniem komór gazowych w ciężarówkach w obozie Kulmhof. Przyjmuje się, że decyzja o całościowym wymordowaniu Żydów zapadła jesienią 1941 roku. Na konferencji w Wannsee w styczniu 1942 roku Heydrich praktycznie poinformował wysokich urzędników państwowych o podjętych już decyzjach i środkach, przy czym na uwagę zasługuje pełna aprobata uczestników konferencji.
Raporty o przewidywanej eksterminacji Żydów były przekazywane do Ministerstwa Spraw Zagranicznych Chile przez chilijskiego konsula w Pradze, Gonzalo Montt Rivasa, już na dwa miesiące przed zorganizowaniem konferencji w WannseeFabrizio Calvi, Pakt z diabłem. Wydawnictwo Jeden Świat Warszawa 2008, s.14..