„piątek” – grup kobiet niosących pomoc powstaniu – zwróciła się bezpośrednio do cara Aleksandra II z prośbą o łagodniejszy wyrok. Car prawdopodobnie zgodził się na to, ale wiadomość przyszła za późno. Generał gubernator Fiodor Berg, mimo interwencji Polaków w Petersburgu oraz włoskiego posła Pepoli, nie czekał na decyzję cara i kazał wyrok wykonać. Do egzekucji doszło wczesnym rankiem 17 grudnia 1863Mała encyklopedia wojskowa. A-J, Warszawa 1967, s. 126.. Bechi do ostatniej chwili okazywał spokój. Nie pozwolił sobie zawiązać oczu. Umierał z okrzykiem: „Eviva la Polonia!” Miejscem straceń były nieużytki, rozciągające się wzdłuż drogi prowadzącej do Kowala, tuż za rogatkami miejskimi. Dół, do którego wrzucono ciało pułkownika – zgodnie z prawodawstwem rosyjskim, dotyczącym osób skazanych za przestępstwa polityczne – zrównano z ziemią, a następnie stratowano kopytami końskimi.