Br Heart J 1980;43(3):332–43.: Ubytek w części napływowej VSD (5–10%), Ubytek w części beleczkowej (5–20%), Ubytek w części odpływowej (5–7%, u Azjatów 25–30%), Ubytek w części błoniastej (75–80%).
W kardiochirurgii najczęściej używa się klasyfikacji wg Kirklina: typ I – pod zastawką aortalną typ II – w obszarze części błoniastej (najczęstszy) typ III – w drodze napływu prawej komory pod płatkiem przegrodowym zastawki trójdzielnej (leży najbliżej układu bodźcoprzewodzącego i z tego powodu występuje największe niebezpieczeństwo jego uszkodzenia podczas opercji) typ IV – w części mięśniowej przegrody, najczęściej w okolicy koniuszka serca thumb|Opis wideo w języku angielskim Objawy i przebieg W okresie noworodkowym wada może być bezobjawowa.
W początkowym okresie wada objawia się klinicznie: mrukiem (szmer) w okolicy przedsercowej, unoszącym uderzeniem koniuszkowym, głośnym (3 stopnie w skali Levine'a) wstęgowym, szorstkim szmerem holosystolicznym, pokrywającym II ton serca. mała masa ciała przy normalnym wzroście (brak rozwoju) – dzieci z VSD są często bardzo szczupłe. w przypadku bardzo dużych defektów niewydolność serca może więc wystąpić bardzo wcześnie ze wzrostem naczyniowego oporu płucnego z odwróceniem przecieku – reakcja Eisenmengera.
Wada zazwyczaj rozpoznawana jest w 1.