Walter Robert Dornberger (ur. 6 września 1895 w Gießen, zm. 27 czerwca 1980 w Sasbach) – niemiecki generał brygady, „ojciec” programu rakietowego III Rzeszy, doktor i inżynier, uczestnik I i II wojny światowej, komendant wojskowy ośrodka badań rakietowych w Peenemünde i szef rozwoju broni rakietowej Wehrmachtu, twórca wyrzutni rakietowej Nebelwerfer. Po wojnie pracował w USA, głównie dla firmy Bell Aircraft Corporation.
I wojna światowa Kariera wojskowa Dornbergera rozpoczęła się 7 sierpnia 1914, gdy zaciągnął się do armii. Wkrótce został fahnenjunkerem w 3. regimencie artylerii piechoty (Fußartillerie-Regiment General-Feldzeugmeister (Brandenburgisches) Nr. 3). Rok później, 3 lipca, został dowódcą plutonu i baterii w tej samej jednostce. Między 24 sierpnia a 20 września 1915 został oddelegowany na kurs artyleryjski. 27 lipca 1918 został adiutantem w 26. batalionie artylerii piechoty. Trafił do francuskiej niewoli, schwytany przez żołnierzy amerykańskich, 3 października 1918, którą to opuścił 20 marca 1920 roku. Spędził ją głównie w izolatkach za wielokrotne próby ucieczki.