Tak zwany błąd majowy negatywnie odbił się na działalności KPP w następnych latach. Nastąpił podział na dwie frakcje. Do tak zwanej „większości” należeli między innymi: Adolf Warski, Maria Koszutska, Henryk Walecki, Edward Próchniak, Aleksander Danieluk-Stefański, Henryk Lauer-Brand, zaś do „mniejszości” Julian Leński, Jan Paszyn, Saul Amsterdam, Jerzy Ryng, Alfred Lampe i inni. Choć obie frakcje deklarowały, że stoją na stanowisku marksizmu-leninizmu, przedstawiciele „mniejszości” w różny sposób podważali uchwały II Zjazdu KPRP, sztucznie dopatrując się w nich przyczyn błędu majowego. Ogrom walk frakcyjnych trwających w łonie partii do 1929 roku doprowadził do odsunięcia od kierownictwa partii grupy „większości” i przejęcia go przez przywódców grupy „mniejszości”.

Zobacz też Okres błędów i wypaczeń

Przypisy

Bibliografia Wielka historia Polski. Tom VII, 2004, .

Kategoria:Komunistyczna Partia Polski Kategoria:Przewrót majowy 1926