W wyniku budowy zapory na Sanie w 1968 roku, miejsce po dawnej wsi zostało zatopione przez Jezioro Solińskie, a nową wieś Solina ulokowano na zachodnim brzegu Sanu, na południe od historycznej wsi Zabrodzie (która po wojnie przez cały czas była w Polsce).), Terka, Tyskowa, Wola Górzańska, Wola Matjaszowa, Wołkowyja i Zawóz. Gminy te przekształcono 17 września 1934 w osiem gromad (sołectw) gminy WołkowyjaLwowski Dziennik Wojewódzki. 1934, nr 19, poz. 101.
1939–1944 Po wybuchu II wojny światowej i agresji ZSRR na Polskę granica niemiecko-sowiecka przedzieliła gminę wzdłuż Sanu. Zasadnicza część gminy Wołkowyja została zajęta przez Niemców, wchodząc w skład Landkreis Sanok dystryktu krakowskiego Generalnego GubernatorstwaGemeindekarte des Generalgouvernements für die besten polnischen Gebiete (1940).. Jedynie prawobrzeżne części gromad Solina (około ćwierć powierzchni, lecz z siedzibą Soliną) i Rajskie (około jedna trzecia powierzchni, bez siedziby) – zostały włączone do ZSRR i utworzonego tam rejonu ustrzyckiegoХроніка за 17 січня 1940 року на сайті Інститут історії України НАН Україн. Do gminy Wołkowyja włączono natomiast z gminy Łobozew jej lewobrzeżne części: całą gromadę Zabrodzie oraz fragmenty gromad Bóbrka i Teleśnica Sanna, a także lewobrzeżny fragment gminy Polana – część gromady Chrewt.