Samson i Dalila (po francusku: Samson et Dalila) – opera w trzech aktach do muzyki Camille’a Saint-Saënsa i libretta Ferdinanda Lemaire’a. Dzieło miało prapremierę w Weimarze 2 grudnia 1877 (z niemieckim librettem).
Opera ta, oparta na staro-biblijnej opowieści o Samsonie i Dalili z rozdziału 16. Księgi Sędziów. Jakkolwiek Saint-Saëns skomponował więcej niż tuzin innych oper, ta jedyna utrzymała się w stałym repertuarze jako jego mistrzowskie dzieło.
W Polsce po raz pierwszy była wystawiona w Warszawie w 1903 r. (w wersji włoskiej) oraz we Lwowie (wersja polska). Ze współczesnych wznowień najbardziej znana była jej premiera w Operze Bałtyckiej w Gdańsku, 29 września 1975, z udziałem Stefanii Toczyskiej w roli Dalili, które to przedstawienie warszawska publiczność mogła oglądać także i w Warszawie podczas gościnnych występów Opery Bałtyckiej wkrótce po premierzeW wersji przedstawionej wówczas przez Operę Bałtycką, poza licznymi drobnymi skrótami, dodano inne niż oryginał zakończenie tej opery, po zawaleniu się świątyni Dagona i śmierci wszystkich, powtarzając zakończenie duetu Samsona i Dalili z drugiego aktu..