Do umowy doszło 15 sierpnia 1915, kiedy to Zawiercie Fabryczne z fabryką Huldscinskiego wyłączono z gminy Kromołów, zatwierdzając tym samym jego przynależność do miasta Zawiercia w niemieckiej strefie okupacyjnej. Równocześnie, siedzibę gminy Kromołów przeniesiono z konieczności z Zawiercia Fabrycznego z powrotem do Kromołowa.
Po tej strategicznej zmianie, gmina Kromołów liczyła w 1916 roku 6567 mieszkańców (w 1914 roku 28.724) a Zawiercie 30.436 mieszkańcówStan szkolnictwa powszechnego w grudniu 1917 r. na terytorjum obu byłych jeneralnych gubernatorstw: Warszawskiego i Lubelskiego.
II Rzeczpospolita Po odzyskaniu niepodległości władze polskie utrzymały status miejski Zawiercia (a zarazem podział gminy Kromołów), zgodnie z wydanym w marcu 1919 rozporządzeniem unieważniającego wszelkie zmiany w podziale administracyjnym Królestwa Polskiego wprowadzone przez okupantów, z wyjątkiem zmian dotyczących granic miastRozporządzenie Min. Spraw Wewn. z dnia 19 marca 1919 r. (Dz. Urz. Min. Spraw Wewn. Nr 21 poz. 265).