Fikh (arab. فقه, fiqh, „zrozumienie”) – nauka prawa muzułmańskiego, termin tłumaczony najczęściej jako jurysprudencja muzułmańska. Specjalistą w dziedzinie fikhu jest fakih bądź usulita. Obecnie w ramach islamu sunnickiego istnieją cztery szkoły prawne (mazhaby). Różne odłamy islamu szyickiego mają odrębne systemy prawne.
Etymologia Termin fiqh wywodzi się od rdzenia fqh i oznacza zrozumienie. Jako termin techniczny prawa muzułmańskiego, oznacza zrozumienie prawa bożego (szariatu), czyli wiedzę człowieka na ten temat.
Fikh a szariat Według zasad islamu, szariat jest prawem boskim i istnieje niezależnie od człowiekaMalise Rutheven, Islam. Bardzo krótkie wprowadzenie, s. 90, 99.. Bóg w Objawieniu, na które składają się Koran i sunna Proroka, przekazał człowiekowi wskazówki, pozwalające mu odkryć treść tego prawa. Stan ludzkiej wiedzy na temat szariatu (czyli jego zrozumienie) to fiqhFikh jest wiedzą o kategoriach prawnych, a drogą do niego iest idżtihad (Al-fiqh: ma’rifa al-aḥkām aš-šari'īya allatī ṭarīquhā al-iǧtihād), Abu Ishak asz-Szirazi, Luma’ fī uṣūl al-fiqh, Damaszek-Bejrut 1997, par. 8.. Z tego względu, o ile szariat jest wieczny i niezmienny, fiqh może podlegać ewolucji bądź degradacji.