Historia Obiekt powstał w latach 1927–1930 na zlecenie władz miejskich z przeznaczeniem na przychodnię Ubezpieczalni Społecznej. Projektantem był warszawski architekt Stefan Kraskowski (brat rzeźbiarki Ludwiki Nitschowej). Wykonawcą prac budowlanych była łódzka firma „Konstruktor” kierowana przez inż. Juliusza Leszczyńskiego. Latem 1928 roku budynek był gotowy w stanie surowym. Wiosną 1938 roku łodzianie mogli obejrzeć jego gipsowy model na otwartej 7 maja w parku im. Stanisława Staszica Wystawie Higienicznej, zorganizowanej przez Ubezpieczalnię Społeczną w Łodzi. W czasie wojny w gmachu mieścił się niemiecki szpital, po wojnie – przychodnia lekarska i rehabilitacyjna (w podziemiach jest nawet basen, obecnie jest nieużywany – czeka na remont)Odnowiono największy zabytek w Łodzi, Gazeta Wyborcza (wiol) 2003-12-19. Na początku lat 70. XX wieku został wpisany do rejestru zabytków Łodzi. W latach 80. lecznica funkcjonowała jako Zakład Opieki Zdrowotnej.