Na początku lat 40. XIX wieku Hugo nadal wypowiadał się negatywnie o roku 1793, porównując działalność Konwentu Narodowego ze „zrównoważoną” Konstytuantą lat 1789–1791. Przeciwstawiał się również gloryfikacji okresu terroruJ. Boudout, Introduction, s. VI.. Jego poglądy radykalizowały się jednak w miarę zaangażowania politycznego autora. 26 maja 1848 na publicznym wiecu Hugo określił rok 1793 jako okres „straszny i wielki” (fr. horrible et grand)J. Boudout, Introduction, s. VII.. Nie gloryfikował jednak rewolucji w sposób taki, jak czyniła to współczesna mu radykalna francuska lewicaJ. Boudout, Introduction, ss. VII–VIII.. Zdecydowanym obrońcą rewolucji francuskiej stał się po udaniu się na wygnanieJ. Boudout, Introduction, s. VIII.. W tomie wierszy Chłosta po raz pierwszy wypowiadał się o roku 1793 jako o wydarzeniu koniecznym, odnawiającym francuskie społeczeństwo, likwidującym pozostałości przestarzałego ustroju i otwierającym wspaniałą przyszłośćJ. Boudout, Introduction, s. X.. Na stanowisku tym stał do końca życia, kilkakrotnie podkreślając jednak, że nie przestał podziwiać osobistej odwagi Wandejczyków i dowodzących nimi rojalistówJ. Boudout, Introduction, s. XII..
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Rok dziewięćdziesiąty trzeci · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.