Woda chlorowa – nasycony roztwór wodny chloru, zawierający ok. 7 g /dm³ (temp 20 °C), tj. o stężeniu ok. 0,1 M.
Rozpuszczalność chloru w wodzie zależy od temperatury i spada od ok. 10 g/dm³ w 0 °C do 0 w 100 °C. Rozpuszczalność jest znacząco niższa w solance, np. w 25% roztworze NaCl wynosi ok. 0,5 g/dm³ w 20 °C, natomiast w kwasie solnym rozpuszczalność wzrasta, np. do ok. 12 g/dm³ w 20 °C w 25% HCl. Punkt poczwórny układu chlor–woda występuje przy 28,7 °C.
Właściwości chemiczne W wodzie chlorowej chlor ulega dysproporcjonowaniu, w wyniku czego znajduje się w równowadze z kwasem podchlorawym i kwasem solnym:
Powstający HClO rozkłada się na świetle z wydzieleniem tlenu:
Podobnemu rozkładowi ulega brom w wodzie bromowej, jednak jego reakcja przebiega wolniej.
Hydraty chloru W temperaturze poniżej 10 °C z wody chlorowej krystalizują żółtozielone hydraty. Pierwotnie kryształy te uważano za stały chlor, dopiero w 1823 roku Michael Faraday określił ich rzeczywisty charakter (a po ogrzaniu w zatopionej fiolce uzyskał z nich po raz pierwszy chlor w stanie ciekłym). Pierwsi badacze (Faraday i M. Maumené) opisywali bardzo zróżnicowany skład uzyskanych przez siebie hydratów, od do . Dokładniejsze badania, które w 1884 roku opisał H.W.