Rozszerzona notacja Backusa-Naura () – sposób wyrażenia gramatyki bezkontekstowej, czyli opisem języków formalnych. Jest rozszerzeniem notacji BNF.
Początkowo rozwijana przez Niklausa Wirtha, obecnie jest w użyciu wiele jej wariantów.
Międzynarodowa Organizacja Normalizacyjna (ISO) przyjęła standard ISO/IEC 14977.
Podstawy Słowo opisywanego języka składa się z symboli terminalnych, czyli widocznych znaków, w tym cyfr, znaków interpunkcyjnych czy spacji.
EBNF określa reguły produkcji gdzie do symboli nieterminalnych przypisane są sekwencje symboli:
cyfra bez zera = "1" | "2" | "3" | "4" | "5" | "6" | "7" | "8" | "9" ; cyfra = "0" | cyfra bez zera ;
Ta reguła produkcji definiuje symbol nieterminalny cyfra, Znak "|" oddziela alternatywy, którymi są symbole terminalne w cudzysłowach a średnik kończy definicję.
Reguła może także zawierać sekwencję symboli terminalnych lub nieterminalnych, oddzielonych przecinkami:
dwanaście = "1" , "2" ; dwieście jeden = "2" , "0" , "1" ; trzysta dwanaście = "3" , dwanaście ; dwanaście tysięcy dwieście jeden = dwanaście , dwieście jeden ;
Wyrażenia które mogą być pomijane lub powtarzane można reprezentować biorąc je w nawiasy klamrowe { ... }:
liczba naturalna = cyfra bez zera , { cyfra } ;