Na służbę okrętu w kolejnych latach, poza zwyczajnymi czynnościami, składały się m.in. obchody 300-lecia lądowania pielgrzymów w Provincetown, podroż do portów południowoamerykańskich i karaibskich z sekretarzem stanu R. Lansingiem, obowiązki okrętu flagowego dowódcy Control Force, operacje amfibijne z marines na Karaibach i rejsy szkoleniowe z podchorążymi.
Od 1 kwietnia 1925 do 1 listopada 1926 w „Florida” był modernizowany. Pogrubiono pancerz pokładu, zastosowano bąble przeciwtorpedowe, zmieniono także układ artylerii średniego kalibru. Kotły opalane węglem zmieniono na kotły White-Forster opalane ropą. Dwa kominy połączono w jeden. Tylny maszt kratownicowy zmieniono na niższy maszt palowy i przeniesiono pomiędzy III i IV wieżę artylerii głównej. Cztery z szesnastu dział kal. 127 mm zamontowanych na sponsonach kadłuba zdjęto. Usunięto także dwie podwodne wyrzutnie torpedowe kal. 533 mm. Okręt służył jeszcze przez kilka lat, ale został usunięty ze służby zgodnie z ustaleniami londyńskiego traktatu morskiego z 1930.
16 lutego 1931 w Philadelphia Naval Yard pancernik został wycofany ze służby. Skreślono go z listy okrętów 6 kwietnia 1932 i złomowano w Filadelfii. Złomowanie ukończono 29 września 1932.