11 października 1914 wyszedł ponownie w morze i od tego czasu do momentu przystąpienia USA do I wojny światowej operował z portów wschodniego wybrzeża Stanów Zjednoczonych. 6 kwietnia 1917 został przydzielony do Battleship Force 2 do eskortowania konwojów i szkolenia rekrutów, uczestniczył w manewrach floty i ćwiczeniach bojowych. 15 stycznia 1918, w czasie rejsu w formacji floty w pobliżu Cape Hatteras, ażurowa konstrukcja przedniego masztu załamała się podczas ciężkiego sztormu i maszt został zmyty za burtę. Sześciu członków załogi zginęło, a 13 zostało rannych (5 ciężko). „Michigan” udał się do Norfolk, gdzie następnego dnia przekazał ofiary wypadku na „Solace”. 22 stycznia wszedł na remont do Philadelphia Naval Shipyard. Na początku kwietnia okręt wznowił operacje w pobliżu wschodniego wybrzeża USA i szkolił artylerzystów w Zatoce Chesapeake do końca I wojny światowej.
Pod koniec grudnia 1918 otrzymał przydział do sił krążowniczych i transportowych (ang. Cruiser and Transport Force). Odbył dwie podróże do Europy (18 stycznia-3 marca i 18 marca-16 kwietnia 1919), w drodze powrotnej zabrał 1052 żołnierzy do Stanów Zjednoczonych.