Tam przeszedł końcowe przygotowania do podróży najpierw na zachodnie wybrzeże USA (dookoła przylądka Horn), a później dalej w podróż dookoła świata. Wielka Biała Flota (ang. Great White Fleet), nosząca taką nazwę z powodu schematu barw, w jaki były pomalowane okręty, składała się z 16 pancerników-przeddrednotów. Formacja wypłynęła z Hampton Roads żegnana 16 grudnia przez prezydenta USA Theodore’a Roosevelta, który chciał w ten sposób przekazać ostrzeżenie Japonii – rosnącej potędze na Pacyfiku.
„Vermont” płynął jako część 1 Dywizji. Głównym dowódcą całej formacji był kontradmirał Robley D. „Fighting Bob” Evans, ówczesny dowódcą floty. W ciągu następnych miesięcy pancernik odwiedził porty Chile, Peru, Meksyku, Kalifornii, Hawajów, Nowej Zelandii, Australii, Filipin, Japonii, Chin i krajów śródziemnomorskich, 22 lutego 1909 (dzień urodzin Waszyngtona) wrócił do Hampton Roads. W dniu dotarcia do USA uczestniczył w przeglądzie floty ponownie dokonanym przez prezydenta Roosevelta. W czasie podróży dowódca „Vermont”, komandor Potter został awansowany do stopnia flagowego i został dowódcą dywizji. Jego miejsce zajął komandor (później admirał) Frank Friday Fletcher.