Wojkowice Kościelne – dawna gmina wiejska, istniejąca de facto w latach 1867–1941, a formalnie do w latach 1867–1949, ponadto w nowej odsłonie w latach 1973–75 w Kieleckiem i Katowickiem. Siedzibą gminy były Wojkowice Kościelne, po II wojnie światowej Ząbkowice.
Pierwsza odsłona
Królestwo Polskie Gmina Wojkowice Kościelne powstała w związku z reformą gminną w Królestwie Polskim. Należała do powiatu będzińskiego w guberni piotrkowskiejPostanowienie z 17 (29) września 1866, ogłoszone 5 (17) stycznia 1867 (Dziennik Praw, rok 1866, tom 66, nr 219, str. 279)Postanowienie z 29 grudnia 1867 (10 stycznia 1868), ogłoszone 8 (20) lutego 1868 (Dziennik Praw, rok 1868, tom 67, nr 228, str. 359).
Okupacja austriacka i niemiecka Podczas I wojny światowej prawie cała gmina Wojkowice Kościelne (oprócz części SikorkiPołudniowa część Sikorki po wschodniej stronie Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej znalazła się w Generalnym Gubernatorstwie Lubelskim pod okupacją austriacko-węgierską i utworzonego tam powiatu dąbrowskiego. Włączono ją do gminy Łosień.) znalazała się pod okupacją niemiecką. 27 lutego 1915 do gminy Wojkowice Kościelne przyłączono położone na północ od Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej słabo zaludnione częściKreis-Blatt des Kreises Bendzin, 1915, No. 2 (str. 8): gminy Dąbrowa Górnicza (m.in.