Franciszek Maria Tadeusz Gizbert-Studnicki (ur. 30 września 1914 w Wiedniu, zm. 29 marca 1994 w Krakowie) – polski prawnik, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego, specjalista z zakresu informatyki prawniczej.
Życiorys Ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego w 1936, a w 1939 uzyskał na tym wydziale stopień doktora na podstawie rozprawy Przestępstwa przeciwko opiece i nadzorowi, której promotorem był prof. Władysław Wolter.
W 1949 przedstawił rozprawę habilitacyjną Działanie zwyczaju handlowego w zakresie zobowiązań z umowy. Po krytycznej recenzji Jana Wasilkowskiego (Państwo i Prawo z 1949, z. 12), zarzucającej rozprawie i jej autorowi zbytnie uleganie nauce zachodniej i niedocenianie osiągnięć nauki radzieckiej, wniosek o zatwierdzenie habilitacji nie został rozpatrzony. Franciszek Studnicki habilitował się w 1955 na podstawie kolejnej rozprawy Zawarcie umowy planowej szczegółowej o dostawę towarów. W 1957 Franciszek Studnicki otrzymał stypendium Fundacji Forda, dzięki któremu wyjechał na kilka lat do USA. Po powrocie do kraju utworzył na Uniwersytecie Jagiellońskim Międzywydziałowe Konwersatorium Naukowe, które do lat osiemdziesiątych było niezależnym forum naukowym, a jego uczestnikami byli m.in. członkowie zlikwidowanego w 1950 Klubu Logofagów.