Dziennik jachtowy w polskim żeglarstwie dawniej Prowadzony na polskich jachtach morskich (jako odpowiednik dziennika okrętowego), służył do notowania wszystkiego, co dotyczyło jachtu oraz jego załogi w czasie żeglugi. Prowadzony był przez cały okres żeglugi. Na żądanie władz uprawnionych do nadzoru nad działalnością jachtingu morskiego winien był zostać im okazanyWłodzimierz Głowacki, Biblioteczka Żeglarska: Żeglarstwo morskie, Wydaw. Sport i Turystyka, Warszawa 1979, ss. 49-55, .
Dziennik zawierać musiał daty rozpoczęcia i zakończenia dziennika, a także musiał być zatwierdzony przez Okręgowy Związek Żeglarski właściwy dla portu macierzystego jachtu. Dziennik jachtu musiał być przechowywany przez lat 10 od jego zakończenia (i przez taki okres ważne były staże konieczne do przystąpienia do egzaminów na ówczesne stopnie żeglarskie)
Na pierwszych stronach dziennika znajdowały się dane dotyczące jachtu i armatora. Następne strony zawierały instrukcję jego prowadzenia, a kolejne już właściwe strony dziennika. Strony te zapisywano danymi dotyczącego każdego pływania: „numer pływania”, „rodzaj pływania” oraz jego przebieg. Zapisów w dzienniku dokonywał oficer wachtowy. Zliczenia czasu żeglugi i ilości przebytych mil dokonywał I oficer.