Medal „Za Wyzwolenie Warszawy” () – radzieckie odznaczenie wojskowe.
Medal „Za Wyzwolenie Warszawy” został ustanowiony dekretem Prezydium Rady Najwyższej ZSRR z 9 czerwca 1945 roku dla nagrodzenia wszystkich bezpośrednich uczestników walk o wyzwolenie Warszawy podczas II wojny światowej. Jednocześnie zatwierdzono regulamin i opis odznaki. 31 sierpnia 1945 roku zatwierdzono zasady nadawania medalu.
Zasady nadawania Medal „Za Wyzwolenie Warszawy” zgodnie z regulaminem nadawany był: żołnierzom jednostek, związków taktycznych i instytucji Armii Czerwonej, NKWD i NKGB, biorącym bezpośredni udział w walkach o wyzwolenie Warszawy w okresie od 14 do 17 stycznia 1945 roku, organizatorom i dowódcom operacji warszawskiej.
Łącznie Medal „Za wyzwolenie Warszawy” otrzymało do 1995 ok. 701 700 osób, w tym żołnierze z 1 Armii Wojska Polskiego.
Dopiero od 1951 medal w razie śmierci odznaczonego pozostawiano rodzinie, bez obowiązku jego zwrotu (podobnie, jak inne radzieckie odznaczenia).