Publiusz Korneliusz Scypion (? – zm. 211 p.n.e.) – rzymski wódz i mąż stanu, ojciec Scypiona Afrykańskiego. Walczył nad rzeką Ticinius z armią Hannibala. Poległ w Hiszpanii walcząc niedaleko rzeki Gwadalkiwir z armiami Magona i Hazdrubala, braćmi Barkidy oraz z armią Hazdrubala Giskona. Zginął razem ze swym bratem Gnejuszem, bowiem w decydującym momencie bitwy odstąpiły od nich oddziały Celtyberów.
Jako konsul 218 p.n.e., pierwszego roku II wojny punickiej, udał się z armią morzem, z Pizy do Massilii (ob. Marsylia), z zamiarem powstrzymania marszu Hannibala na Italię. Nie zdążywszy na czas, wrócił do Galii Cisalpińskiej morzem a swoją armię wyprawił do Hiszpanii pod wodzą swego brata, Gnejusza Korneliusza Scypiona Kalwusa, aby związała tam resztę sił kartagińskich.
W drodze powrotnej do Italii postanowił jak najszybciej doprowadzić do starcia z Hannibalem. W starciu kawalerii nad rzeką Ticinus, prawym dopływem Padu, został pokonany i ciężko ranny.