Historia Laatzen pojawia się po raz pierwszy w źródłach pisanych w roku 1259. Nazwa pochodzi od rodziny von Lathusen, która była największym właścicielem ziemskim w okolicy. Legenda o założeniu wspólnoty, uczona w szkołach, mówi natomiast o rolniczym klanie Lathenów, który osiedlili się nad brzegiem Leiny około 800 roku.
W pierwszej połowie XIV wieku rodzina von Lathausen sprzedała swoje prawa własności do ziemi klasztorowi w Marienrode (okolice Hildesheim), który był ich właścicielem do 1580 roku.
22 czerwca 1671 r. książę Jerzy Wilhelm z Brunszwiku i Lüneburga ofiarował elektorowi Janowi Fryderykowi z Brunszwiku i Kalenbergu za pomoc w zajęciu miasta Brunszwik trzy wsie – Laatzen, Wülfel i Döhren. Od tego czasu te trzy wsie były określane jako Kleine Freien, w odróżnieniu od Große Freien (14 wsi znajdujących się w okolicy Hanoweru). Mieszkańcy wsi mieli do spełnienia powinności wobec elektora, ale też cieszyli się specjalnymi przywilejami (na przykład prawo do polowania w lasach).
Utworzenie miasta 1 stycznia 1962 roku Grasdorf i Laatzen zostały razem połączone, a 21 czerwca 1964 otrzymały prawa miejskie jako miasto Laatzen.