Najchętniej fotografowane wioski to Vathia i Kotronas.
Zamki i miasta warowne W Mani budowano też regularne zamki garnizonowe, służące organizacji państwowej, strażnice na przełęczach i duże miastaOryginalne nazewnictwo – patrz: lista na stronie Gminy Wschodniego Mani (Δήμος Ανατολικής Μάνης). – obecnie w stanie ruiny.
W okresie bizantyjskim i wcześniejszych powstały: zamek Tigani, zamek Kolokiti, zamek Kariupolis, zamek Siderokastro, zamek Melingos.
W okresie frankońskim (łacińskim): zamek Lefktros, zamek Pasawas, Zamek Mani (το Κάστρο της Μαΐνης) – wszakże, wbrew nazwie, nie zamek, a duże miasto obronne.
W okresie wenecko-tureckim: zamek Zarnata, zamek Klefas, zamek Porto-Kagio, zamek w Barduni.
Inną, charakterystyczną cechą Mani, jest jego widoczne wyludnienie, co dotyczy zwłaszcza południowej, nisko urodzajnej części regionu. Wskutek emigracji do miast i za ocean, w XIX i w pierwszej połowie XX wieku, większość miejscowości Mani, w zupełności przestała istnieć. Pozostały wyraźnie widoczne ślady osadnictwa, powszechnej, pracowitej, tarasowej uprawy także stromych i wysokich górskich zboczy – dziś już tylko czysto kamiennych, bez gleby.